Geen wedstrijden gepland.

Hoofdsponsoren

×

Sponsoren

acv
adm-it
arehbo
BG
LogoBM_nieuw
Blits
bolthofvandentop
ConnectCom
de_edese_drankenhandel
db_schenker
dicks-inn
Duracell_Landport
Logo Dynac def1.
Gebr-Gent
logo-heij-en-van-manen-belasting
huijsman
imc_europe
intersport_vanwonderen
Komeet
LP+logo
melis_versteeg
femke1
Rijnders
RA_Berendsen
Roseboom
Staats
Stargroup
Ton_Donkelaar
gert_rijksen
vhc-kreko

Nieuws

Jeugdkamp 2016 groot succes!

13227315_602969559867075_355499851525606491_o

De 1e editie van het Ede/Vic jeugdkamp is geweldig verlopen. In het weekend van 13 t/m 15 mei werd er voor de eerste keer een kamp georganiseerd voor de jeugd. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat werd er gevoetbald, spelletjes gedaan en vooral veel plezier gemaakt. Op zaterdag 14 mei heeft iedereen de F1 aangemoedigd tijdens de bekerfinale, wat niet voor niets is geweest, want de F1 won uiteindelijk deze wedstrijd. De zaterdagavond werd afgesloten met een heuse bontenavond. Op zondag 15 mei werden alle kinderen (moe maar voldaan) om half 2 weer opgehaald.

Via deze weg wil de organisatie graag alle vrijwilligers, sponsoren en de jeugd bedanken voor het geweldige weekend en hopelijk tot volgend jaar!

Klik hier voor de foto’s van het weekend! Let op deze foto’s mogen niet gebruikt worden zonder toestemming van de ouders dan wel de vereniging!

Geslaagd 8e Ede/Vic damestoernooi!

IMG_1118

Het 8e Ede/Vic Damestoernooi zit er weer op. De organisatie kijkt terug op een zeer geslaagd weekend.

De sponsoren van dit toernooi waren:

 

Een toernooi kan niet georganiseerd worden zonder sponsoren en vrijwilligers en daarom wil de organisatie iedereen bedanken voor zijn of haar inzet.

Op de Facebookpagina van de dames kunnen jullie alle foto’s van het geslaagde toernooi terugvinden!

Ede/Victoria na opstootje even van slag

Mark

Foto: Theo Beumer

EDE ,,We waren vier minuten niet scherp. Dat was na een opstootje, waar achter de rug van de scheidsrechter geduwd en getrokken werd. Na de afkoelingsperiode scoorde VEVO snel de 0-2 en 0-3. Daarmee was de wedstrijd beslist”, liet Mark van Wijk (op archief foto) weten.

,,Het was een rare wedstrijd”, keek de trainer terug. ,,VEVO was gedreven, en wij in eerste instantie zoekende. Ik vond voetballend Ede/Victoria beter. Maar wisten niet meer dan halve kansen voor Davy Janssen en Imad Benali te creëren. VEVO was vooral gevaarlijk via hun sterke spits Roald van Bessen. Ik vond al met al de ruststand van 0-1, die halverwege de eerste helft was gevallen, terecht.”

,,Met het inbrengen van de niet geheel fitte Martin Rozeboom, waren wij na de rust gevaarlijker. Kevin Voois, Martin Rozeboom en Davy Janssen hadden kansjes. Het was wachten op de 1-1. Dan is er een situatie dat Imad Benali een speler van VEVO neerlegde. De assistent van VEVO schreeuwde naar mij ‘kankermongool’. Ook al omdat ik met ervaring met die ziekte heb, baalde ik van die opmerking en wilde de scheidsrechter dat laten weten. Toen ontstond dat opstootje.”

Toen alle kruitdampen waren opgetrokken, had Van Bessen voor het elftal uit Veessen Vorchten de score al verhoogd naar 0-3. Kevin Voois verzuimde nog om wat terug te doen. ,,Het zijn voor ons de laatste, zware, loodjes. Ook al omdat wij sterkhouders als Geoffrey van de Kamp, Roberto Queija Neira en Roderik Coleridge misten.”

Wat betreft komend seizoen is er bij Ede/Victoria ook meer duidelijkheid. ,,Zeker is dat Andy van Engelenburg vertrekt. Imad Benali en Sanny Helweh zijn twijfelgevallen. Ook is bekend dat Jamahl Voois terugkeert,” laat Mark van Wijk weten.

Met nog twee duels te gaan, bivakkeert Ede/Victoria op een zevende plaats.

Van Gent Finaleweken: Ede/Victoria voelt zich bestolen

3511135_

EDE ,,Ik heb het niet eerder meegemaakt. Maar wij zijn bestolen door twee scheidsrechters. Waar wij hadden moeten winnen, verlies je nu met 3-1 van Oene”, kijkt Mark van Wijk terug.

,,Het duurde een kwartier voordat wij hun bewegende mensen onder controle hadden”, gaat de trainer verder. ,,Door een vrije trap die je kunt geven, kwamen wij met 1-0 achter (Arjan Gerrits). Daarna werd Davy Jansen onderuit gehaald. In plaats van rood werd er geel gegeven. Bij die actie verrekte de scheidsrechter zijn achillespees. Hij ging daarom even later op het vlagsignaal van de grensrechter van Oene af, toen Martin Rozeboom scoorde (op archief foto). Martin stond drie meter achter zijn man. Een zuiver doelpunt.”

,,Vervolgens kwam er een andere scheidsrechter, waar wij akkoord mee gingen. Hij was geen lid van de club, en maakte een betrouwbare indruk. Wij kwamen na de rust via Davy Jansen op 1-1. De ingevallen Kevin Voois had de 1-2 op zijn schoen. De keeper van Oene stopte de bal met zijn teen. Dat leek op de actie van Arjen Robben in de WK finale van 2010 tegen Spanje.”

,,In de tegenaanval nam een speler van Oene de bal met zijn hand mee, en scoorde de 2-1 (Benjan Smit). De scheidsrechter zei later dat hij het wel had gezien, maar het niet als een overtreding had beoordeeld. Ja, dan houdt het op. De koppies gingen bij ons hangen. En dan werd het ook nog in de laatste minuut 3-1 (Arjan Gerrits). Maar ook de tegenstander was het na afloop er over eens dat dit een onterechte uitslag was”, sluit Mark van Wijk zijn verhaal af.

Ede/Victoria blijft na het verlies tegen de nummer twee, op een zevende plaats staan.

 

Bron: EdeStad

‘Pluk de dag’

EdeVic5_MDLS

Pluk de dag is mijn motto, die instelling heeft mij ook tijdens mijn ziekte geholpen.”

Willem (50) kreeg twee jaar geleden de diagnose slokdarmkanker te horen. Na een intensief behandeltraject van chemotherapie, bestralingen en een zware operatie, is Willem weer aan het werk als luchtverkeersleider op Rotterdam – The Hague Airport. Ook zijn hobby’s vliegen en voetballen heeft hij weer opgepakt. 

Twee jaar geleden kreeg Willem de eerste slikklachten, hij is dan 48 jaar. “Het broodje kaas dat ik op de voetbalclub at, kreeg ik niet meer weg.” Willem ging hiermee naar de huisarts, die dacht aan een ontsteking en schreef ter behandeling hiervan medicijnen voor. “Na zes weken ging ik weer terug naar de huisarts, want de klachten bleven. Ik heb zelf flink aangedrongen op een endoscopisch onderzoek, een gastroscopie.” De mdl-arts die dat onderzoek uitvoert constateert ook een ontsteking en dat is voor Willem op dat moment een enorme opluchting. Twee maanden later gaat Willem terug voor een controle gastroscopie. De mdl-arts constateert dan echter een verdikking en neemt een biopt af. “De arts baalde vreselijk van het feit dat hij de verdikking vanwege de ontsteking niet bij de eerste keer had kunnen waarnemen. Ik had de conclusie voor mezelf op het moment dat de arts een biopt afnam reeds getrokken en wist toen al dat het foute boel was.” Twee dagen later wordt hij vroeg in de morgen gebeld en gevraagd of hij aan het eind van de middag langs kan komen in het ziekenhuis. Daar volgt dan de diagnose slokdarmkanker. “Mijn eerste reactie is, OK en wat gaan we nu doen, wat wordt het traject?” De arts kijkt me verbaast aan, pakt zelfs mijn hand even vast en vraagt: “Realiseert u zich wel wat ik u vertel? U heeft slokdarmkanker.” Ik antwoord: Ja, dat vermoeden had ik al. Maar hoe gaan we nu verder?” Willem wordt verteld dat aanvullende onderzoeken moeten uitwijzen of er uitzaaiingen zijn waarna bepaald kan worden of de behandeling curatief of palliatief gaat worden. Drie weken van onderzoeken en wachten volgen. “Dit was voor mij de meest onzekere periode, wordt het een tunnel met wel of geen licht aan het einde? In diezelfde periode was ik ook bezig met een interne sollicitatie procedure en alleen mijn vrouw en dochter waren op de hoogte van mijn ziekte. Ik heb daar bewust voor gekozen. Ik wist op dat moment nog niet wat het stadium van mijn tumor was en ik kan wel stellen dat het dan niet meevalt om een selectie gesprek te voeren en een management assessment te ondergaan. Vragen als “Hoe zie jij de toekomst met jou als manager?” zijn best lastig te beantwoorden als je op dat moment niet weet hoeveel maanden je eventueel nog te leven hebt… Vlak voordat men de beslissing over de vacature moest zou nemen heb ik wel verteld wat ik onder de leden had. Dat vond ik wel zo correct.” Ook het kampioensfeest met zijn voetbalteam, waarbij zijn maten nog van niets weten, is voor Willem een ongemakkelijke situatie. Bij een voetbaltoernooi in zijn buurt verrekt Willem tijdens de eerste wedstrijd al een spier en kan daarna niet meer verder spelen. Hij realiseert zich dan dat dit wel eens de laatste keer kan zijn dat hij op het veld heeft gestaan. De onderzoeken laten echter geen uitzaaiingen zien. Maar een lymfklier lijkt wel verdikt, en die wordt daarom als dubieus beschouwd en dat kan nog steeds bepalen dat de behandeling palliatief gaat worden. Er wordt een biopt van de lymfklier afgenomen en enkele dagen later volgt dan alsnog het verlossende antwoord. Groen licht voor een curatieve behandeling. Een second opinion op eigen verzoek geeft hetzelfde beeld en behandelplan. “Ik denk dat ik die second opinion vooral voor mijn eigen gemoedsrust wilde. Ik zag niet zo zeer op tegen de behandeling als wel het traject na de operatie en ik wilde er absoluut zeker van zijn dat die operatie, waarbij mijn slokdarm grotendeels verwijderd zou worden, ook echt noodzakelijk was.” Op stapel staan radiotherapie gecombineerd met chemotherapie gevolgd door een zware operatie. Maar na de eerste chemobehandeling krijgt Willem vreselijke pijn op de borst. Hij blijkt een hartvliesontsteking te hebben, waarschijnlijk als gevolg van de chemo. “Ik was bang dat de chemo en radiotherapie hierdoor stop gezet zouden worden en probeer zo snel mogelijk te herstellen. Drie dagen later mag ik wel verder met de bestralingen, maar voordat ik verder mag met de chemo moet ik eerst een fietstest doen. Ik heb het gevoel dat ik op dat moment echt voor mijn leven moet fietsen.” Gelukkig haalt hij de test en het behandeltraject met de chemo mag worden voortgezet. De tweede chemo geeft echter wederom klachten, en besloten wordt om de chemo dan maar langzaam te laten inlopen. Dat gaat dan wel goed. Na vijf chemo-behandelingen en 23 bestralingen krijgt Willem zes weken om te herstellen. “Ik heb ook nog in de zaal gevoetbald tussendoor. Dat was fysiek wel heel zwaar. Maar ja, dit konden mijn laatste wedstrijdjes wel eens zijn. Ik heb ook nog gevlogen met een goede vriend in zijn Yak52, maar ik heb daarna ook mijn lidmaatschappen van de vliegclub en de voetbalclub opgezegd.” Op 15 oktober wordt Willem geopereerd. Laproscopisch. Bijna de hele slokdarm wordt verwijderd. Twee derde wordt van de maag afgehaald en daar wordt een buismaag van gemaakt, slechts een derde van de maag blijft over. Na de succesvolle operatie zijn Willem’s vrouw Paula en dochter Romy aanwezig wanneer hij naar de intensive care wordt gebracht. Willem is op dat moment nog niet bij kennis, maar wanneer Paula en Romy iets later thuiskomen wordt er gebeld. Het ziekenhuis, Paula vermoedt dat ze bellen om te vertellen dat Willem weer is bijgekomen. Maar het is Willem, hij voelde zich al goed genoeg om zelf te bellen. Na zeven dagen gaat Willem alweer naar huis. “De eerste twee dagen mocht ik nauwelijks bewegen en die dagen vond ik heel zwaar. Maar ik had wel zoiets van: Hup, zo snel mogelijk alle slangen eruit. En daarvoor probeerde ik zo snel mogelijk weer op de been te zijn en rondjes over de afdeling te lopen. Een verpleegster in het CWZ typeerde het heel mooi: Mensen realiseren het zich niet altijd, maar na zo’n zware operatie wordt er hier bij het herstellen topsport bedreven.” Het eten ging op dat moment naar omstandigheden al weer redelijk goed en Willem mocht daarom zonder sondevoeding naar huis. Persoonlijk was hij hier zeer blij mee, want hij voelde zich onafhankelijker zonder die sondevoeding. “Ik heb zelf wel steeds de instelling gehad dat als iemand dit zou kunnen overwinnen dat ik dat dan zou zijn, want ik ben altijd al een vechter geweest. Ik heb ook lange tijd aan boksen en kickboksen gedaan, en hierbij ook aan wedstrijden. Wat ik mocht eten probeerde ik meteen. Ook al moest ik dan spugen, dan ging ik daarna toch weer verder met eten. Ik heb maandenlang met een emmertje ernaast gegeten. Het was een kwestie van de knop om zetten en ik vond het eigenlijk erger voor mijn vrouw dan voor mezelf. Ik kan nu alles weer eten en drinken, maar wel minder dan voorheen. Na de operatie ging mijn gewicht van circa 98 kg terug naar 77 kg. Op dit moment is het gewicht weer stabiel op 85 kg.”

“Ik heb zelf heel veel gelezen op internet, maar wist wel heel goed wat ik met een korreltje zout moest nemen en wat niet. Ik heb vooral veel gehad aan de richtlijnen voor slokdarmkanker voor mdl-artsen. Bij mijn eerste controle heb ik gevraagd of er opnamen waren gemaakt van mijn operatie. De arts begon daarop te glimlachen, ik was blijkbaar de eerste patiënt die de film van zijn eigen operatie wilde zien. Ik heb de film van mijn operatie helemaal bekeken en vond het zeer interessant.“

“ 5 december 2014, circa 1,5 maand na de operatie vond de medische keuring voor mijn werk plaats. De keuringsarts vond het bizar, maar kon niets vinden en heeft me uiteindelijk goedgekeurd. Maar ik moest helaas wel de opleiding voor luchtverkeersleider opnieuw doen omdat ik te lang (half jaar) uit de roulatie was geweest. Mijn moeder kreeg op dezelfde dag van mijn keuring de diagnose darmkanker en is een maand later overleden.” Eind januari is Willem weer 50% gaan werken,  in mei 80% en in  juli 100%. Hij heeft zelfs nog promotie gemaakt tot teammanager operations. “Ik heb veel steun van collega’s en vrienden gehad, maar zonder de hulp van mijn vrouw had ik het niet gered.”

De rest van zijn leven moet Willem Pantoprazol blijven gebruiken, dit is een maagzuurremmer.

“En ik moet de rest van mijn leven schuin slapen omdat er geen afsluiting meer is tussen de maag en de buismaag. Daar ben ik nog steeds niet aan gewend. Dat blijft vervelend. Ook vorig jaar op vakantie, toen sliep ik schuin op een zestal kussens maar kon ik toch de slaap niet vatten.”

Wat de toekomst betreft heeft Willem vooral het plan om te blijven sporten, werken en leuke dingen te doen met zijn vrouw. Ook heeft hij het vliegen weer opgepakt, en sinds maart 2015 doet Willem zelfs weer aan stuntvliegen. Vorig jaar heeft Willem samen met vrienden in augustus een grote vliegshow georganiseerd in Ede, Wings of Freedom, er waren ruim 25.000 bezoekers. In 2018 komt er weer een vliegshow!

“Pluk de dag is mijn motto, al sinds Libanon waar ik dertig jaar geleden naar was uitgezonden voor UNIFIL. Want het leven is heel betrekkelijk. Die instelling heeft mij ook geholpen tijdens mijn ziekte. Ik ben wel van mening dat mijn sportieve leven en het feit dat ik nooit gerookt heb, mij hebben geholpen bij mijn snelle herstel. Daarnaast lijkt het misschien erg dat ik op relatief jonge leeftijd deze ziekte heb gekregen, maar ik realiseer mij heel goed dat een behandeltraject op latere leeftijd wel veel zwaarder kan zijn om te ondergaan.” Willem benadrukt dat hij heel veel steun en hulp heeft gehad van zijn vrouw. Ook de vele steunbetuigingen van familie, vrienden en collega’s gaven een extra stimulans tijdens de behandelingen en het herstel.

Willem heeft zich aangemeld op het forum voor slokdarmkanker van de MDLS. Via dit forum werd hij  onlangs benaderd voor informatie en via de telefoon gaf hij ondersteuning aan een lotgenoot. Via het forum werd hij ook benaderd of hij mee wilde werken aan een campagne van de MDLS. En met behulp van zijn voetbalteam zijn er voor die campagne foto’s gemaakt bij Ede-Victoria. Ook is hij al twee keer naar de jaarlijkse patiëntendag geweest van het Slokdarm Centrum Oost Nederland (SCON), wat wordt georganiseerd door mensen van het CWZ (waar Willem is geopereerd) en het Radboud UMC  in Nijmegen. Willem benadrukt dat iedereen de ziekte anders beleefd, ook al zijn de symptomen exact hetzelfde, ieder lichaam en geest is anders en reageert ook anders. Maar hij geeft ook aan dat je ondanks alles moet proberen om positief te blijven!

 

Genieten geblazen op tweede dag schoolvoetbaltoernooi

4012015

EDE Een woensdagmiddag op de sportvelden bij het EdeStadSchooltoernooi op de Hoekelumse Eng. Het is echt genieten. De jonge ‘Cruijffjes’ hebben slechts oog voor de bal.

Precies zoals de grote leermeester het ooit bedoelde. Geef ze een bal en ze regelen het zelf. En dat is bij het Ede Stad Schoolvoetbaltoernooi 2016 niet anders dan anders. Maar wat misschien wel anders is is het feit dat ongeveer veertig vrijwilligers hun vrije tijd beschikbaar stellen voor de edese schooljeugd.

In het voorwoord van het prachtige programmaboekje verwoord voorzitter Wim Roelofsen het alsvolgt: ‘Namens Ede-Victoria heet ik jullie van harte welkom op het EdeStadSchoolvoetbaltoernooi.Ik hoor van diverse kanten dat jullie weer staan te popelen om mee te doen. Daar zijn we als organisatoren blij mee. We doen het tenslotte voor jullie’.

VRIJWILLIGERS En dat laatste is waar. Wie op een winderige woensdagmiddag op de Hoekelumse Eng rond loopt moet oppassen namen te noemen. Want je doet zo gauw iemand tekort.

Ik zie scheidsrechters lopen als Rein Borgers, Jan van de Kamp Ben Pattynama, Peter ’t Hoen, Appie van Riessen en vele anderen. In de bestuurskamer worden zij ingedeeld door de al jaren bij de organisatie betrokken Wim van den Berg.

Hij heeft geen voorkeur wie welke wedstrijd fluit. ,,Daar kijk ik nu in de voorronden echt niet naar. Tijdens de finale avond wel. Maar ik zorg er wel voor dat niet jaarlijks dezelfde scheidsrechter de beste wedstrijd fluit. Zij zijn mij allemaal even lief.”

De ROC A12 studenten die belangeloos komen fluiten en punten kunnen scoren voor hun schoolopleiding. ,, Maar als dat niet zo zou zijn zo ik het ook doen”, zegt een sportieveling dapper.

REGELS NAAR DE GEEST Wat ook opvalt, is dat de organisatie strakke regels heeft maar deze toepast naar de geest. Het voorkomt irritatie bij de schoolleiding en levert een vriendelijk dank je wel op. De gemeenschappelijke les is dat met geduld men veel zo niet alles overwint.

Dat het team vrijwilligers Edes schoolvoetbal al decennia lang eigenlijk een grote familie is blijkt wel uit het feit dat men terug blijft komen. Een voormalige vrijwilliger als Ruud Andeweg laat zijn gezicht zien in de bestuurskamer. Hij moest ooit wegens z’n gezondheid afhaken, maar laat zich altijd zien.

Maar er zijn ook vrijwilligerstaken die zich uit het zicht onttrekken. Wat te denken van de verkeersregelaars op de Bennekomse weg. Bij de automobilisten zullen zij niet altijd de ereprijs krijgen. Maar het veilig late oversteken van de gaand en komende voetbaljeugd op het drukste tijdstip van de dag geniet lof. En wie haast heeft ontdekt op tijd dat het zowel voor de haas als het schildpad op het zelfde ‘half zes’ wordt.

VELDEN Op de velden gebeurt het echter allemaal. De begeleiders moedigen hun pupillen aan. Na een nederlaag volgt een troostrijk woord. De uitslagen vellen worden ademloos gevolgd. Is mijn school naar de finale, moet ik afwachten wat de concurrentie doet of ben ik uitgeschakeld.

De beloning is geen zak met geld. Maar een simpel maar zo fel begeert uniek vaantje.

Daarvoor hebben sponsoren zoals Ede Stad (Koninklijke BDU Uitgeverij B.V.); Aluzon BV Zonwering Ede; Survival Team Ede; Van de Scheur kantoormeubelen; Labo Scientific; Bloemenhandel Gert van den Born; ACV; Albert Heijn Rozenplein; LDL Bulk-handling; Werbo fietsenhandel; Eijlander Electronics; Spelenderwijs Roseboom-Ede; Bouwbedrijf Kreeft en de voetbalverenigingen FC Jeugd; KSV Fortissimo en VV Ede/Victoria gezorgd.

De scholieren stellen dat gebaar, gezien het applaus, heel erg op prijs.

Tegen de klok van vijven volgt het eindoordeel na een middag hard zwoegen. En wat blijkt. De jeugd heeft genoeg incasseringsvermogen. ,,Zij waren gewoon beter. Volgende keer zijn wij aan de beurt’.

Het klinkt alle vrijwilligers als muziek in de oren. Daarvoor stellen zij graag hun vrije tijd beschikbaar. Sport, ongeacht afkomst verbroedert. Hulde aan de organisatie van het Edese Schoolvoetbaltoernooi 2016.

Uitslagen 30 maart 2016:

Standen schoolvoetbaltoernooi 30 Maart

Eindstand Meisjes 3

1. ESV 2 17

2. Oranje Nassau 2 13

3. Prins Floris 2 13

4. Panta Rhei 3 9

5. Koepelschool NMB 2 6

6. Panta Rhei 1 6

7. Vuursteen 1 6

8. Vuurvogel 1 3

ESV 2 naar de finale op 15 april

Eindstand meisjes 4

1. ESV 1 19

2. Oranje Nassau 1 18

3. Panta Rhei 2 11

4. Vuursteen 2 10

5. Koepelschool NMB 1 6

6. Prins Floris 1 6

7. ESV 3 3

8. OBS Uniek 2

ESV 1 naar de finale op 15 april Oranje Nassua 1 maakt kans als beste 2e door te gaan. Hangt af van resultaten overige wedstrijden op 6 april

Eindstand Jongens 4

1. ESV 1 21

2. Prins Floris 1 17

3. Panta Rhei 3 14

4. Oranje Nassau 2 14

5. Panta Rhei 1 13

6. Koepelschool NMB 2 13

7. Vuurvogel 2 6

8. Koepelschool 2 4

9. Vuursteen 1 0

ESV 1 naar de finale op 15 april

Eindstand Jongens 5

1. Panta Rhei 2 22

2. Koepelschool NMB 1 17

3. Prins Floris 2 16

4. ESV 2 12

5. Vuursteen 2 11

6. Vuurvogel 1 10

7. Koepelschool 1 5

8. Vuursteen 3 3

9. Oranje Nassau 1 2

Panta Rhei 2 naar de finale op 15 april

 

Bron: EdeStad

Ede/Victoria neemt revanche op zichzelf

Martin

Foto: Theo Beumer

EDE ,,Alles wat er vorige week tegen Wodanseck niet was, was er nu wel. Strijd, beleving en het voor elkaar willen werken. Je kunt inderdaad zeggen dat wij revanche op onszelf hebben genomen”, liet een opgeluchte Mark van Wijk weten na de 2-1 overwinning op Prins Bernhard

,,De eerste helft waren wij heer en meester”, oordeelde de trainer van Ede/Victoria. ,,Wij speelden erg goed. Alleen verzuimden Majid Hamdane en Martin Rozeboom (op archief foto) uit opgelegde kansen te scoren. Daar tegenover gaven wij alleen maar een kans weg via een kopbal uit een vrije trap.”

,,Na de rust ging Prins Bernard 3-4-3 spelen. Daar hadden wij moeite mee. Zij waren meer in balbezit. Net toen ik dacht dat de eerste goal beslissend zou zijn, scoorden zij uit een vrije bal, die door de wind gedragen werd.”

,,Maar wij rechten de rug, en kwamen snel langszij via een countergoal van Kevin Voois. Dezelfde Voois had daarna nog een kans op 2-1. Die viel gelukkig zes minuten voor tijd.  Na een uitgespeelde aanval was het Mohammed Messaoui die de 2-1 maakte met buitenkantje rechts. We speelden het redelijk uit, hoewel de ingevallen Rio Diepenveen nog een bal van onze lijn moest halen.”

,,Al met al een terechte overwinning. En een revanche op onszelf”, besluit Mark van Wijk.

Ondanks de zege op de nummer vier van de ranglijst, blijft Ede/Victoria op een zevende stek staan.

 

Bron: EdeStad

Kerseboom: ‘Zwaarste periode uit mijn leven’

image-5814944
Foto: Herman Stover
EDE – Het voetbalseizoen 2015/2016 duurde voor Ede/Victoria-doelman Michael Kerseboom slechts een paar minuten.

In het duel met Veluwse Boys, op de eerste speeldag van de competitie, werd één klap hem fataal. Hij brak begin september zijn scheenbeen. Maar dat was nog lang niet alles. De 26-jarige Bennekommer verloor daardoor ook nog eens zijn baan en belandde in een ‘emotionele achtbaan’.

“Dat kun je wel zeggen. Ik ben het afgelopen half jaar echt niet te genieten geweest. Het was, en dan overdrijf ik niet, de zwaarste periode uit mijn leven. Die beenbreuk heeft zoveel kapot gemaakt”, legt Kerseboom uit.

Veel meer dan alleen het fysieke deel dus. “Ik werkte als praktijkopleider op een MBO-opleiding. Twee weken nadat ik ontslagen was uit het ziekenhuis, kreeg ik te horen dat mijn contract niet werd verlengd. Ik zit dus al een half jaar werkloos thuis. Vreselijk.”

Lees het volledige verhaal van Michael Kerseboom zaterdag in de Vallei-editie van De Gelderlander

Bron: De Gelderlander

‘Geef kinderen een bal en ze spelen’

3954654

Door: Eip Janssen

EDE ,,Fluiten tijdens het Ede Stad schoolvoetbaltoernooi is leuk. Het is genieten als je ziet hoeveel kinderen plezier beleven.” Peter ’t Hoen (69) en Ap van Riessen (74) fluiten al vele jaren tijdens het schoolvoetbaltoernooi. Vanaf 23 maart mogen ze weer, dan start de 31e editie van het toernooi.

,,Je legt gemakkelijk contact. De kinderen herkennen je jaren later nog. Bent u echt die scheidsrechter? En dan volgt een leuk verhaal. Geef kinderen een bal en ze verbroederen”, aldus Peter ’t Hoen. Ap van Riessen kan zich wel vinden in de analyse. ,,Het is in de voorronden wel anders dan tijdens de finales. Je merkt dat de belangen groter worden. Elk kind, maar ook ouders of leerkrachten willen graag dat hun schoolteam wint. Dan moet je wel eens op je strepen staan. Maar gelukkig levert dat weinig boze gezichten op.”

ONDERDEEL Beiden voelen zich tijdens het spel één van de acteurs op het veld. ,,Het enige verschil is dat wij de spelregels mogen bepalen. En fluiten naar de geest van het spel. Dat is ons devies. Soms wordt er fel, ook vanaf de kant, gereageerd. Dan loop ik er even naar toe. Vaak is het een emotionele opwelling. Belangrijk is dat de spelers elkaar na afloop een hand geven. Elke leerkracht zou zijn spelers moeten leren dat winnen en verliezen gewoon bij de sport hoort”, gaat ’t Hoen verder.

Hij gaat als predikant veel om met mensen die verschillend denken. ,,De kracht van het schoolvoetbal, en de scheidsrechters en organisatie in het bijzonder is, dat het verbindt. Mijn mooiste moment is altijd de prijsuitreiking. Je ziet dan dat kinderen accepteren dat ze zesde of derde zijn geworden. Daar zouden wij ouderen misschien nog wat van kunnen leren.”

OUDSTE Ap van Riessen roemt het scheidsrechtersteam. ,,Ze zeggen wel dat ik de ‘nestor’ van het stel ben. Misschien omdat ik al jaren fluit. Maar gelukkig niet omdat ik de beste scheidsrechter ben. Dat is onbelangrijk. Wij worden geholpen door leerlingen van het ROC A12. Daar waar het kan, help ik hen. Niet wij maar de deelnemers zijn het belangrijkst. Een scheidsrechter die niet opvalt heeft het goed gedaan”, meent hij.

De eenendertigste versie mag zich in een grote belangstelling verheugen. Jaarlijks zijn er meer dan 100 schoolteams actief. Op de woensdagen waarop wordt gespeeld kijken de heren wat vaker naar buiten dan normaal. ,,Wij hopen altijd weer dat de organisatie tijdig ingrijpt als er niet gespeeld kan worden. Niets is erger dan dan kinderen huilend van de kou of regen hun wedstrijden spelen. Gelukkig heeft elk team tegenwoordig een goede uitrusting. Maar reservekleding ontbreekt vaak. Ouders of leerkrachten let daar ook op. Het doet ons echt pijn als zij door en door nat of verkleumd wegfietsen”, besluit het duo.

De wedstrijddata zijn bekend. Op de woensdagmiddagen 23 en 30 maart en 6 april worden de wedstrijden gespeeld op sportpark De Hoekelumse Eng. De finale-avond vindt plaats op vrijdag 15 april.

Meer informatie: www.edestadschoolvoetbaltoernooi.nl 

 

Bron: EdeStad

Schokeffect blijft uit bij Ede/Victoria

geoffrey

Foto: Theo Beumer

EDE Na het verlies tegen Elspeet volgde bij Ede/Victoria een groepsgesprek. Zo’n vertoning was niet acceptabel. Ook de spelers Naoufal Assekkal en Ilker Oztürk werden weggestuurd. Het schokeffect bleef uit. Bij Wodanseck, notabene nog puntloos, werd met 3-1 verloren.

,,Een hard gelag”, baalde Mark van Wijk. ,,Zeker omdat er van de week wel goed was getraind. Op een verschrikkelijk slecht veld kon je niet goed voetballen. Het kwam op arbeid en strijd aan. En daar hebben wij moeite mee.”

Een knullige terugspeelbal van Bryan Voois stelde Daan Meinen in staat de 1-0 aan te tekenen. Geoffrey van de Kamp (op archief foto) wist Ede/Victoria op gelijke hoogte te brengen. Nog voor de rust was het Bartel Bennink die de ploeg uit Wolfheze op 2-1 bracht. ,,Een rommelgoal”, aldus trainer Mark van Wijk.

In de tweede helft miste Wodanseck nog een strafschop. Ede/Victoria probeerde nog wel langszij te komen, maar dat lukte niet. Ook al omdat Hicham Hamdaoui na drie wissels geblesseerd van het veld moest. Met een man minder voor de Edenaren, scoorde Wodanseck ook nog de 3-1 via Meinen.

Ede/Victoria bivakkeert op een zevende plaats. Zaterdag komt Prins Bernhard op bezoek.

 

Bron: EdeStad

Tik voor Ede/Victoria

EZC

Foto: Theo Beumer

EDE Na 2016 te zijn begonnen met twee zeges, liep Ede/Victoria tegen Elspeet een flinke tik op. De Edenaren verloren met 0-5.

,,Dit is een nederlaag die wel aankomt”, laat Mark van Wijk weten. ,,Elspeet was feller en scherper. Ging ook beter met de veldomstandigheden om.”

In de eerste helft ging het nog gelijk op. Waarbij de thuisploeg via Yassin Onderstal en Geoffrey van de Kamp nog goede kansen kreeg. De bezoekers waren net voor het half uur op voorsprong gekomen. Emiel Goud profiteerde van niet goed opletten bij een vrije bal. ,,Het voetbal was redelijk”, vatte de trainer samen.

Direct na de thee profiteerde Chiel Dijkgraaf van een niet goede verwerkte terugspeelbal: 0-2. ,,Wij speelden wel wat feller, maar er kwam ook steeds meer frustratie”, had Van Wijk gezien.  Dat resulteerde in een terechte rode kaart voor Yassin Onderstal (op archief foto), die een tegenstander schopte.

,,Uiteindelijk werden wij overlopen”, merkte de balende Van Wijk op. Via opnieuw Goud en twee keer Collin Pluim werd het 0-5. ,,Dit is wel een tik”, sloot Mark van Wijk af.

Ede/Victoria bivakkeert op een zevende plaats. Komende week is er de uitwedstrijd bij hekkensluiter Wodanseck.

Bron: EdeStad

Geoffrey van de Kamp van Ede/Victoria naar Blauw Geel ’55

IMG_2595

EDE Met ingang van het seizoen 2016-2017 speelt Geoffrey van de Kamp voor Blauw Geel ’55. De 27-jarige Edenaar komt over van Ede/Victoria en is op zowel het middenveld als centraal achterin inzetbaar. In het verleden speelde de voetballer ook voor Bennekom.

,,Een stapje hogerop. Ik wil kijken of ik het niveau van de tweede klasse ook aan kan”, reageert Van de Kamp. ,,Ik denk dat ik het wel kan. Je hebt betere spelers om je heen. Daardoor gaat je eigen niveau ook omhoog. Ik word in september ook 28. Dus de tijd begint ook te dringen om nog eens wat anders te proberen.”

De huidige aanvoerder van Ede/Victoria had eerder ook al de kans te vertrekken. ,,Ik ben eigenlijk toen vanwege de trainers gebleven. Dat was bij Mike Denissen, Mo Hamdaoui en ook Mark van Wijk. Nu is dus het moment te vertrekken.”

Geoffrey van de Kamp heeft al gesproken over zijn toekomstige positie. ,,Het is de bedoeling dat ik de linker centrale verdediger word. Hoewel ik de laatste jaren bij Ede/Victoria op het middenveld heb gespeeld, heb ik ervaring op die positie. De eerste 1,5 jaar bij Ede/Victoria en ook bij Bennekom op die plek gespeeld.”

,,Ede/Victoria blijft wel mijn club”, stelt Van de Kamp. ,,Ik blijf als dat kan zeker iets voor de jeugd doen. Daarnaast zal ik er best nog regelmatig aanwippen om een drankje te doen en bij te praten”, besluit Geoffrey van de Kamp.

Bron: EdeStad